A. S. Hakan GÖK röportajı İstanbul Times’ da yayınlandı
Fotoğrafçı ve yönetmen Mustafa Kemal Dolaşır’ ın hazırladığı Görsel Sanatlar köşesinde A. S. Hakan GÖK ile gerçekleştirilen röportaj yayınlandı.
”Yönetmen Sette İnsan Üstü Bir Varlığa Dönüşüyor” A. S. Hakan GÖK
Film festivali takipçilerinin yakından tanıdığı bir isim A.S. Hakan Gök. Aldığı pek çok ödülle kariyerindeki başarılarına sürekli yenilerini ekleyen Gök, Trakya Üniversitesi Radyo – Tv yayıncılığı ve Konya Selçuk Üniversitesi Gazetecilik bölümü mezunu. Halen Mimar Sinan Güzel Sanatlar Üniversitesi Sinema – Tv Merkezi’nde yüksek lisans eğitimini sürdürmekte. A.S. Hakan Gök ile sinemacı kimliği ve projeleri hakkında konuştuk.
Sinemayla ilgilenmeye nasıl başladınız?
9-10 yaşlarında kartondan oyuncaklar yapıyordum. Bir gün birkaç kutuyu birleştirdim ve içine ayna yerleştirerek ilk kameramı yaptım. Yüksek okulda okurken ilk kısa filmim olan ‘ Diri Gömülen ‘i çektim. Bu filmim okuldaki yarışmada ‘ En İyi Yönetmen ‘ ödülünü aldı. Ayrıca bu dönemde Danny Boyle ‘ un ‘ Trainspotting ‘ filminden çok etkilenmiştim. Aldığım ilk ödül de beni tetikleyince ortaya yeni filmler çıktı. Daha sonra yeni filmler de yeni ödüller getirdi.
Bugüne kadar yaptığınız işlerden bahseder misiniz?
Üç müzik videosu , çok sayıda reklam ve tanıtım filmleri , 7 kısa film yaptım. Filmlerimde ‘kendini arayan yönetmen‘ olarak seyircinin karşısına çıktım. Fakat yeni projeyle birlikte ilgilendiğim temalar, filmlerimin biçimsel özellikleri keskinleşmeye başladı. En çok sevilen filmlerim ‘Olta‘ ve ‘Yukarıdan Aşağıya‘.
Çok ödüllü bir yönetmen olduğunu biliyoruz. Birçok festivalde projelerinizle ödüller aldınız. Bize bu projelerden bahseder misiniz?
En çok ödül alan filmim ‘Olta‘. Çevre temalı olan bu film birçok ulusal ve uluslarası festivalde gösterildi ve ödüller aldı. Önemli çevre organizasyonlarında, küresel ısınma ile ilgili projelerde gösterildi. Benim en çok sevdiğim filmim ise ‘Yukarıdan Aşağıya”. Bu projenin benim için önemi yarı otobiyografik özellikler ile kurmaca öğelerini bir arada taşıması. “Yukarıdan Aşağıya” ile sinematografik tercihlerimin keskinleşmeye başlaması.
Filmlerinizi kendi imkânlarınızla çekiyorsunuz. Devlet desteği hakkında ne düşünüyorsunuz?
Son projem dışında herhangi bir filmim için destek başvurusunda bulunmadım. Fakat son projem olan ‘Baki Yalın ( Postacı Kelebeği )‘ için Kültür Bakanlığı’ na başvuru yaptım.
Bir sinemacı olarak kendinizi yeterli derecede ifade edebilecek ortam bulabiliyor musunuz?
Günümüzde Türk Sineması’nda meydana gelen film üretimindeki artıştan memnunum. Bu gelecek için umut verici. Ayrıca film çeşitliliği olması da sevindirici. Sonuçta herkes tek bir ekole , tek bir anlayışa bağlı kalan filmler yapmak zorunda değil. Projelere hayata geçirirken karşılaştığımız engeller genelde ekonomik. Fakat internet , festival vs. seyircinin sinemayla buluşmasını kolaylaştırıyor. Ayrıca sinemacılar da bu imkanlardan faydalanarak kendilerini sanatsal açıdan besleyebiliyorlar. Ben de her yönetmen gibi daha çok film yapmak isterim. Sette olmak benim için çok önemli her yönetmen sette insan üstü bir varlığa dönüşüyor.
Bir projeye nasıl hazırlanıyorsunuz? Bize işin mutfağından biraz bahseder misiniz?
Projenin başlangıcı, doğuşu genelde çağrışımlarla oluyor. Kendi yaşadıklarım, gördüklerim ya da okuduklarım bir projenin başlangıcı olabilir. Fakat bu çağrışımın bir projeye dönüşüp dönüşmeyeceğini zamanla hissediyorum. Genelde senaryoları kendim yazıyorum. Senaryo işin en zor kısmı. Çünkü daha çok ana çatıyı oluşturduktan sonra kamerayı ve kurguyu kullanarak atmosfer yaratmayı senaryoyu oluşturmaktan daha çok seviyorum. Oyuncuları ise daha sade biçimde kullanmaktan hoşlanıyorum. Mümkün olduğunca az replik yazıyorum. Bu durum benim sinema dilimin bir parçası.
Müzik videosu ve reklam filmleri de çekiyorsunuz. Bu işlerin sinemadan farkı ne? Çalışma şartları benzer mi?
Pamela – Artun Ertürk , Diplomatik Rock Opera , Peyk ve Sınır ‘ la çalıştım. Müzik videolarında görüntüleri stilize etmekten hoşlanıyorum. Bunları sevdiğim için yapıyorum. Reklam ise daha farklı bir formasyonla ilerliyor. Ürünü ya da hizmeti tanıtmaya yönelik bir tarz izliyorum. Reklam, sinemaya ve müzik videosuna göre daha kısıtlı. Çekeceğim reklam ve müzik videolarının konseptlerini kendim belirliyorum.
Kısa film yapmaktan ve kısa film sektöründen biraz bahseder misiniz?
Türkiye ‘de kısa film ayrı bir sanat , bir disiplin ya da sinemanın temeli olarak değil amatörlerin ilgilendiği bir hobi olarak görülüyor. Bu durum çok rahatsız ediyor. Birçok kısa film yapıp ödüller aldım ama bunların önemi yokmuş gibi algılanıyor. Hâlbuki kısa film yeni sinemacıların yetişmesi için özgür bir alan. Yapılan film festivalleri seyirciyle buluşmak için önemli bir imkân. Fakat digital teknolojinin gelişmesiyle birlikte insanlar artık film yapmak için film yapıyor yani ödül almak dışında bir amaçları yokmuş gibi davranıyorlar. Oysa insanın yaptığı filmden haz alması çok önemli. Festival seyircisini seviyorum çünkü sadece sinemaya odaklanıyorlar ve sadece film izlemek için festivale geliyorlar.
Yeni projeleriniz var mı? Bunları ne zaman seyirciyle buluşturmayı planlıyorsunuz ?
Yeni kısa film projem olan ‘ Baki Yalın (Postacı Kelebeği)‘ üzerinde çalışıyorum. 35 mm formatında çekmek istediğim bu filmin, son kısa film çalışmam olmasını planlıyorum. Filmin hikayesi 1960 larda geçiyor. Bugüne kadar ilgilendiğim temaların bir araya toplandığı bir film olacak. Polisiye özelliklerin de olduğu ama kendi içinde naif bir film. Kültür Bakanlığı ‘ndan destek alabilirsem bu proje hayata geçecek. Herhangi bir pürüz olmaması durumunda 2009 un son üç ayı içerisinde filmi bitirmeyi planlıyorum. Onun dışında aklımda uzun metraj projeleri var fakat bunları yüksek lisansımı bitirdikten sonra çekmeyi düşünüyorum. Senaryo üzerine birlikte çalışmak istediğim yazarlar fakat bunlar henüz tasarı aşamasında. İleri bu filmleri gerçekleştirip ulusal ve uluslararası festivallerde yerimi almak istiyorum.
http://www.istanbultimes.com.tr/1624-GORSEL-SANATLAR.html
İlgili Yazılar:
